Lyrics and Poetry

Quotes

“I”: A Tale of Depression

I know I can,
But sometimes it gets in my head:
I wanna give up.

I wanna get that knife,
Struck it in my throat;
But I’m afraid of blood.

I wanna get that rope,
Hang myself somewhere;
But I’m afraid of heights.

I wanna get that poison,
Gulp the whole bottle;
But I’m not to brave to do it.

I need to hold on
To someone who can save me from
All of these mess;

Someone I can sit with
In this vast of quietness
And depression and loneliness.

But I guess I’m alone.
I will deal with everything myself,
Me and I.

I thought I was strong
Maybe I worried too much
That’s why until now I’m afraid.

I guess I will run away
Relax my mind and shoulders
And leave the world away.

Advertisements

The Zero Calorie Adventures of Milk & Coffee

Milk and Coffee Adventures

This is actually a dream come true!

Last July, I opened a new domain on wordpress to give space to my much awaiting comics, which is The Zero Calorie Adventures of Milk and Coffee. It’s a bunch of Filipino (Tagalog) comic strips that focuses on the friendship of the characters Milk and Coffee and friends.

The story line came out of no where, when I kept on wearing my weird shades and I started drawing my mini me. That’s explain why ‘Coffee’ had this bug-eye/heart-shaped shades. While the other characters are based on people I encounter and some friends.

The comics is in Tagalog, so sorry for the English-speaking fellas who are following me. It’s actually a risk because I don’t have an idea how it will go since I’m never familiar with the local SEO and how the new site’s Google ranking will climb up. Plus the fact that it’ll be composed of mostly images, I think it will be a great challenge for me.

But anyway, to my Filipino friends here, please supportĀ The Zero Calorie Adventures of Milk and Coffee. I’d appreciate it if you will follow and like our posts both on blogs and Facebook.

Just kindly go to these link and hit like:

Milk and Coffee Adventures – Twitter

Milk and Coffee Adventures – Facebook

Milk and Coffee Adventures -Website

Thank you so much!

This blog will never close, by the way. I have plenty of poems to share to you, so please, please stay tuned!


Sunday

I started taking drugs
And drinking alcohol.
Nobody calls or texts
To say one ‘Hello!’
I don’t know what’s going
In our crazy world.
I pray but I don’t know which god
Will grant me life to you.

What kind of demon are you
Living in my body
It seems you can’t escape
From my callings
I hate to say this
But I think you gonna rot there
I’m alive,
I will survive.

My love is a Sunday
Of my weekdays
Not a Friday
Or Thursday

My love is Sunday
It’s a sweet day
‘Cuz baby I turn happy.
But when you’re gone.
It’s like Monday.
You’re a Sunday, You’re a Sunday


Panakip-butas

Title: Panakipbutas
By: Yours Truly

Malungkot ka na naman at nag-iisa
Hindi mapakali, hindi magkandaugaga,
Naghahanap ng kausap sa akin
At humahagilap masasandalan sa aking balikat.

Heto naman ako, ang magliligtas sa’yo.
Magbabasag ng oras, makita ka lamang.
Magpapakatibay sa nararamadaman,
Iiwasang umasa at mahulog habang ikaw ay nandiyan.

Habang kinukumpuni tayo ng panahon,
Hayaan muna nating ikaw ay maghilom.
‘Wag pansinin ang sugat ng puso ko,
Dahil mas magdurugo ito kapag ika’y nalulungkot.

Isigaw mo sa akin ang lahat ng galit mo,
Suntukin ang aking dibdib kasamabay ng pagtangis mo.
Ako na lamang ang sasalo ng mga ito,
Dahil matibay naman ako kapag nasa tabi kita.

‘Wag mo lang akong tititigan sa mata,
O hahawakan ang akin kamay,
Dahil sa mga simpleng pagkilos mong ganito,
Ako sa’yo ay muli na namang bibigay.

Hayaan mo na lang maging panakipbutas ako
Nang sa iyong paglisan, pagkatapos nito,
Kakayaning kong tumalikod nang hindi nasasaktan.
Kakayanin kong umikot at tanggapin lahat.

Tatanggapin ko lahat na ako’y kaibigan mo…lang.
Walang kang iisipin na na ako’y masasaktan.
Pagkat narito ako para sa’yo
Anuman ang paulit-ulit mong dahilan.

Basta alam mong mahal na mahal kita,
Basta alam mong naririto lang ako,
Ayos lang iyon para sa akin,
Ang mahalaga ako ang tinatakbuhan mo.

Hihilingin ko na lang na balang-araw
Hindi ka na tatakbong palayo sa akin;
Na sana ang gabi na ito,
Ito ang huling paglisan mo sa aking piling.


Mahal Kita

Mahal Kita

Tumingin ka sa aking mga mata
Baka sakaling mapinsin mo na
Ang aking nililihim na pagsinta.

Hindi pa ba halata sa kilos ko,
Sa kabadong paggalaw ng kamay ko,
At sa pagsasalitang nauutal at humihinto?

Ano kaya ang dapat kong gawin
Para ako’y iyong ibigin?
Natatakot ka bang baka biro lang aking pagtingin?

Sana tumingin ka sa aking mga mata
Dahil dito mo makikita
Ang kulay ng pagmamahal kong ikaw ang ipinipinta.

Araw-araw pinagdarasal ko:
Bakit ikaw pa ang dumating sa buhay ko?
Bakit ikaw pa sa dami-dami ng ibang tao?

Pagdilat ng mata ko, ikaw na naman ang nakita.
Ano’ng pagbibighani ang ginawa mo sa akin, sinta?
Bakit sa’yo’y umaasa at natutulala?

Tinitiis mo bang hindi ako pansinin?
Nahihiya ka bang aminin sa akin,
Na takot ka lang o hindi mo ako kayang mahalin.

Ayos lang kung hindi mo kayang sabihin,
Hindi naman kita pipilitin.
Ang nais ko lang iparating: Mahal kita — ito ang sinisigaw ng aking damdamin.

Kung darating ang panahaong may sagot ka na,
Maaari bang ngumit ka muna?
Ano man ang iyong dala, bitawan mo muna.

Huwag kang mag-alala hindi ko magwawala.
“Oo” man o “Hindi” irerespeto kita,
Gaya ng nakagawian ko noong makilala kita.

Kung wala pa din, tara dito at magkape ka muna.
Pipilitin kong hindi maging isang sirang plaka
O aawit ng mga malulungkot na kanta.

Naririto lang ako, makikinig sa’yo.
Kung may sasabihin ka, na sa’yo ang magkabilang tainga ko.
Handa ako makinig bilang kaibigan at humahanga sa’yo.

Ayos lang kung hindi mo kayang sabihin,
Puwede namang magkape habang nakatulala sa hangin.
Kung nahihiya ka man, maaari mo naman itong ibulong sa akin.

Ayun, sa dami ng pagdadahilan ko.
Iisa lang naman ang tunay na dahilan ko.
Ang nais ko lang iparating: Mahal kita — ito ang tunay na nararamdaman ko.


Ano nga ba ang dahilan kung bakit hindi maaaring maging tayo?

Ano nga ba ang dahilan kung bakit hindi maaaring maging tayo?

Ano nga ba ang dahilan kung bakit hindi maaaring maging tayo?

Matagal na tayong magkakilala,
Matagal na tayong magkasama,
Matagal na nating kabisado ang isa’t isa,
At matagal na nating alam ang kilig ng ating tadhana.

Ano nga ba ang dahilan kung bakit hindi maaaring maging tayo?

Minsan na nating pinangiti ang ating mga labi,
Minsan na rin nating pinagsaluhan ang malamig na gabi,
Minsan na rin nating sinubok ang tibok ng ating mga dibdib,
At minsan na rin nating pagtabi-tabi ang ating mga daliri.

Ano nga ba ang dahilan kung bakit hindi maaaring maging tayo?

Marami na ang nagsabi na bagay tayo,
Marami na rin ang nagulat na hindi pa pala tayo,
Marami na rin ang nagtatanong kung ilang taon na tayo,
At marami na rin ang hindi naniniwala na friends lang ang turing ko sa’yo.

Ano nga ba ang dahilan kung bakit hindi maaaring maging tayo?

Nasabi mo na ba sa akin ang dahilan?
Wala na ba ang siklab ng mga una nating naramdman.
Tunay pa rin ba ang iyong pagmamahal…
Alam mo? Bakit ba hindi natin ito subukan?


Tula ng mga Single

Tula ng mga Single

Bakit nga ba ako nag-iisa?
Bakit nga ba sa dami-dami ng pagpipilian ko,
Wala sa kanila ang gustong magpatibok ng puso ko?

Bakit ang mga batang nakangiwi sa larawan
Mayroong Boyfriend/Girlfriend na kinakapitan?
Tawag pa nga sa kanila #RelationshipGoal!

Bakit ako? Hindi naman ako siguro pangit,
Ngunit kahit ano’ng gawing papogi ko
Wala man lang kahit isang nagkakagusto sa akin.

Kailangan ko rin bang ngumiwi sa larawan,
Para lamang magkaroon ng syota?
Ano nga bang mayroon sila? Bakit sila masaya at ako hindi?

Alam ko abala ako sa aking trabaho.
Hindi ba karagdagang ‘pogi points’ ‘yun
Dahil masipag ang future boyfriend mo?

Ang alam ko din akong nakaraan ng panloloko
Hindi pa ba sapat ‘yun para sa’yo
Ikaw, ikaw na hinihintay ng puso ko.

Sa madaling salita, bakit nga ba ako single?
Ano’ng tadhana ang hindi maipinta
Kung bakit hindi ka mapasaakin?

Ayaw mo ba sa isang makata?
Marunong din naman akong mag-ingles.
Kaya kong magsalita gamit ang laman ng puso ko.

Seryoso naman ako sa mga sinasabi ko.
Walang biro, walang anumang palabok.
Totoo lahat ang buong pagkatao ko.

Kaya nga laging pumapasok sa isip ko,
Bakit nga ba ako single?
Siguro hindi ko na ito masasagot kapag dumating ka na sa buhay ko.